ΕΜΕΙΣ

Η δυστυχία του να είσαι Έλληνας «τη σήμερον ημέραν» ( και στην Σουηδία) και η ανάγκη του να κάνεις κάτι για να αλλάξει αυτό, μας οδήγησαν στην δημιουργία του ellines.se,  την νέα διαδυκτιακή πύλη των Ελλήνων της Υπερβορείας.*

Στόχος μας η πληροφόρηση με νέα από την Σουηδία και την Σκανδιναβία γενικότερα, αλλά και απο την Ελλάδα και τον κόσμο.

* Απο την  Βικιπαίδεια: http://el.wikipedia.org/wiki/Υπερβορεία

Στην ελληνική μυθολογία, σύμφωνα με την παράδοση, οι Υπερβόρειοι ήταν ένας μυθικός λαός που ζούσε στα βουνά της Ελλάδας. Η χώρα τους ονομαζόταν Υπερβορεία κι εκεί ο Ήλιος έλαμπε καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.

Οι Έλληνες πίστευαν πως ο Βορέας, ο θεός του βόρειου ανέμου, ζούσε στη Θράκη κι έτσι θεωρούσαν πως η Υπερβορεία ήταν μια αδιευκρίνιστη περιοχή κι ένα έθνος στις βόρειες περιοχές της Ευρασίας. Απ’ όλους τους θεούς του Ολύμπου, οι Υπερβόρειοι έτρεφαν σεβασμό για το θεό του φωτός και του ήλιου, Απόλλωνα, ο οποίος περνούσε το χειμώνα μαζί τους. Οι Υπερβόρειοι λοιπόν έστελναν δώρα από τη μακρινή τους περιοχή, που κατέφταναν πρώτα στη Δωδώνη κι έπειτα έφταναν μέχρι το ναό του Απόλλωνα στη Δήλο, σύμφωνα με τον Παυσανία. Τη χώρα των Υπερβορείων επισκέφθηκαν επίσης ο Θησέας κι ο Περσέας, σύμφωνα με διάφορους μύθους.

Από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στους χάρτες η Υπερβορεία απεικονιζόταν γενικά σαν μια χερσόνησος ή ένα νησί πέρα από τα εδάφη της Γαλλίας. Μάλλον στη φαντασία των περισσότερων υπήρχε στα εδάφη της σημερινής Βρετανίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας. Άλλες περιγραφές την τοποθετούν στην ευρύτερη περιοχή των Ουραλίων.

Η Υπερβορεία αποτελούσε terra incognita για τους Έλληνες και τους Ρωμαίους, οι οποίοι σε διάφορους θρύλους έλεγαν ότι οι άνθρωποι ζούσαν χίλια χρόνια και είχαν βρει την απόλυτη ευτυχία. Ο ήλιος ανέτειλε μόνο μια φορά ολόκληρο το χρόνο και η χώρα ήταν γεμάτη από χρυσάφι.

Κάποιοι θρύλοι μπορούν να γίνουν κατανοητοί σήμερα. Πάνω από τον Αρκτικό Κύκλο, από την εαρινή έως τη φθινοπωρινή ισημερία ο ήλιος μπορεί να λάμπει όλο το εικοσιτετράωρο. Στο Βόρειο Πόλο, ο ήλιος ανατέλλει μόνο μια φορά το χρόνο, οδηγώντας έτσι στο λανθασμένο συμπέρασμα ότι για τους κατοίκους της περιοχής αυτής μια μέρα διαρκεί έναν ολόκληρο χρόνο κι έτσι το να ζει κανείς χίλια χρόνια σήμαινε ότι ζούσε χίλιες ημέρες.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*

Comment spam protected by SpamBam