«Ερωτική εξομολόγηση προς μία χώρα»

ellas_ellines_se

greece

Liebeserklär­ung an ein Land – «Ερωτική εξομολόγηση προς μία χώρα» είναι ο τίτλος στο σημερινό πρωτοσέλιδο άρθρο της μεγάλης κυκλοφορίας αυστριακής εφημερίδας “Kurier”, στο οποίο η συντάκτρια της, Μπίργκιτ Μπράουνρατ, “ξετυλίγει” όλη την αγάπη της για την Ελλάδα, από την τρυφερή ηλικία των 12 χρόνων μέχρι σήμερα και διαπιστώνει με λύπη ότι «οι άνθρωποι της γίνονται ολοένα και φτωχότεροι, αλλά μόνον οικονομικά», γιατί, όπως διατρανώνει, «αυτό που είναι η Ελλάδα και οι Έλληνες στην καρδιά, κανένας δεν μπορεί να τους το αφαιρέσει».

«Στα δώδεκά μου είχε έλθει επιτέλους η ώρα που επιτρεπόταν πλέον να ταξιδέψω για πρώτη φορά μόνη μου στο αεροπλάνο, αλλά από την αγωνία με έπιασαν πόνοι στο στομάχι, όμως η χώρα όπου με κατέβασε απαλά το αεροπλάνο μού θεράπευσε αστραπιαία τους πόνους. Η Αθήνα και οι άνθρωποί της, αυτό ήταν το σκηνικό των ομορφότερων ονείρων μου», γράφει εισαγωγικά, μεταξύ άλλων, η Μπίργκιτ Μπράουνρατ.

Η δημοσιογράφος σημειώνει ότι αργότερα έτριβε τα μάτια της όταν συνειδητοποίησε ότι είχε βρεθεί πραγματικά εκεί, στο ζωντανό βιβλίο της ιστορίας, που βρίσκεται πάντα στα πόδια της σε κάθε γωνιά, που της δείχνει την ιστορία τής Ανθρωπότητας, από τις Μυκήνες, την Επίδαυρο μέχρι τον Ισθμό της Κορίνθου, σαν να ήταν μια “μηχανή του χρόνου”. Που την «προσγειώνει και την απογειώνει σε ονειρεμένα νησιά όπως η Ύδρα και ο Πόρος», συμπληρώνει η συντάκτρια, για να αναρωτηθεί κατόπιν «για το πόσο πλούσιος είναι άραγε κάθε άνθρωπος, που μπορεί να ζει σε αυτή τη χώρα, πόσο απίστευτα πλούσιος», όπως η ίδια νόμιζε παλιά, αλλά που σήμερα συνειδητοποιεί ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είναι φτωχοί, και γίνονται φτωχότεροι.

«Γίνονται όμως, μόνον οικονομικά φτωχότεροι», τονίζει η Μπίργλιτ Μπράουνρατ, «γιατί αυτό που είναι η Ελλάδα και οι Έλληνες στην καρδιά κανένας δεν μπορεί να τους το αφαιρέσει».

Πηγή: enikos.gr

———

Liebeserklär­ung an ein Land

 

20.963it 12 war es endlich ENDLICH so weit. Ich durfte zum ersten Mal in ein Flugzeug steigen. Vor Aufregung bekam ich Magenkrämpfe. Aber das Land, in dem mich das Flugzeug sanft absetzte, heilte mich blitzartig. Athen und seine Menschen – das war die Kulisse meiner schönsten Träume. Noch Jahrzehnte später weiß ich, wie mein Athen damals gerochen hat: eine unwiederbringliche Mischung aus Souvlaki, Zweitaktsprit und Orangenblüten.

Immer wieder rieb ich mir die Augen: War ich tatsächlich hier? In dem lebendig gewordenen Geschichtsbuch, das mir die Antike an jeder Ecke zu Füßen legt? Das mir die Menschheitsgeschichte von Mykene über Epidauros bis zum Kanal von Korinth zeigt, als wäre ich in einer Zeitmaschine? Das mich auf Trauminseln wie Hydra und Poros anlegen und abheben lässt? Wie reich ist jeder Mensch, der in diesem Land leben darf? Wie unsagbar reich? Dachte ich damals. Heute weiß ich: Die meisten sind arm. Und werden ärmer. Finanziell. Nur das, was Griechenland und die Griechen im Herzen ausmacht, kann ihnen keiner nehmen.

http://kurier.at/meinung/kolumnen/ohrwaschl/liebeserklaerung-an-ein-land/138.284.879

—-

ellines_se-greece_parthenon

 

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*